5.3.1.1
विष्णु॑मुखा॒ अन्न॑पते॒ याव॑ती॒ वि वै पु॑रुषमा॒त्रेणाग्ने॒ तव॒ श्रवो॒ वयो॒ ब्रह्म॑ जज्ञा॒नग्ग् स्व॑यमातृ॒ण्णामे॒षां वै प॒शुर्गा॑य॒त्री कस्त्वा॒ द्वाद॑श ॥ विष्णु॑मुखा॒ अप॑चितिमा॒न्वि वा ए॒तावग्ने॒ तव॑ स्वयमातृ॒ण्णां विषू॒चीना॑नि गाय॒त्री चतु॑ष्षष्टिः ॥ विष्णु॑मुखास्त॒नुवे॑ भुवत् ॥ १ उ॒थ्स॒न्न॒य॒ज्ञो वा ए॒ष यद॒ग्निः किं वाहै॒तस्य॑ क्रि॒यते॒ किं वा॒ न यद्वै य॒ज्ञस्य॑ क्रि॒यमा॑णस्यान्त॒र्यन्ति॒ पूय॑ति॒ वा अ॑स्य॒ तदा᳚श्वि॒नीरुप॑ दधात्य॒श्विनौ॒ वै दे॒वानां᳚ भि॒षजौ॒ ताभ्या॑मे॒वास्मै॑ भेष॒जं क॑रोति॒ पञ्चोप॑ दधाति॒ पाङ्क्तो॑ य॒ज्ञो यावा॑ने॒व य॒ज्ञस्तस्मै॑ भेष॒जं क॑रोत्यृत॒व्या॑ उप॑ दधात्यृतू॒नां क्लृप्त्यै॒ २ पञ्चोप॑ दधाति॒ पञ्च॒ वा ऋ॒तवो॒ याव॑न्त ए॒वर्तव॒स्तान्क॑ल्पयति समा॒नप्र॑भृतयो भवन्ति समा॒नोद॑र्का॒स्तस्मा᳚थ्समा॒ना ऋ॒तव॒ एके॑न प॒देन॒ व्याव॑र्तन्ते॒ तस्मा॑दृ॒तवो॒ व्याव॑र्तन्ते प्राण॒भृत॒ उप॑ दधात्यृ॒तुष्वे॒व प्रा॒णान्द॑धाति॒ तस्मा᳚थ्समा॒नाः सन्त॑ ऋ॒तवो॒ न जी᳚र्य॒न्त्यथो॒ प्र ज॑नयत्ये॒वैना॑ने॒ष वै वा॒युर्यत्प्रा॒णो यदृ॑त॒व्या॑ उप॒धाय॑ प्राण॒भृत॑ ३ उप॒दधा॑ति॒ तस्मा॒थ्सर्वा॑नृ॒तूननु॑ वा॒युरा व॑रीवर्ति वृष्टि॒सनी॒रुप॑ दधाति॒ वृष्टि॑मे॒वाव॑ रुंधे॒ यदे॑क॒धोप॑द॒ध्यादेक॑मृ॒तुं व॑र्षेदनुपरि॒हारं॑ सादयति॒ तस्मा॒थ्सर्वा॑नृ॒तून्, व॑र्षति॒ यत्प्रा॑ण॒भृत॑ उप॒धाय॑ वृष्टि॒सनी॑रुप॒दधा॑ति॒ तस्मा᳚द्वा॒युप्र॑च्युता दि॒वो वृष्टि॑रीर्ते प॒शवो॒ वै व॑य॒स्या॑ नाना॑मनसः॒ खलु॒ वै प॒शवो॒ नाना᳚ व्रता॒स्तेऽ॑प ए॒वाभि सम॑नसो॒ ४ यं का॒मये॑ताप॒शुः स्या॒दिति॑ वय॒स्या᳚स्तस्यो॑प॒धाया॑प॒स्या॑ उप॑ दध्या॒दसं᳚ज्ञानमे॒वास्मै॑ प॒शुभिः॑ करोत्यप॒शुरे॒व भ॑वति॒ यं का॒मये॑त पशु॒मान्थ्स्या॒दित्य॑प॒स्या᳚स्तस्यो॑प॒धाय॑ वय॒स्या॑ उप॑ दध्याथ्सं॒ ज्ञान॑मे॒वास्मै॑ प॒शुभिः॑ करोति पशु॒माने॒व भ॑वति॒ चत॑स्रः पु॒रस्ता॒दुप॑ दधाति॒ तस्मा᳚च्च॒त्वारि॒ चक्षु॑षो रू॒पाणि॒ द्वे शु॒क्ले द्वे कृ॒ष्णे ५ मू᳚र्ध॒न्वती᳚र्भवन्ति॒ तस्मा᳚त्पु॒रस्ता᳚न्मू॒र्धा पञ्च॒ दक्षि॑णाया॒ग्॒ श्रोण्या॒मुप॑ दधाति॒ पञ्चोत्त॑रस्यां॒ तस्मा᳚त्प॒श्चाद्वर्षी॑यान्पु॒रस्ता᳚त्प्रवणः प॒शुर्ब॒स्तो वय॒ इति॒ दक्षि॒णेऽंस॒ उप॑ दधाति वृ॒ष्णिर्वय॒ इत्युत्त॒रेऽंसा॑वे॒व प्रति॑ दधाति व्या॒घ्रो वय॒ इति॒ दक्षि॑णे प॒क्ष उप॑ दधाति सिं॒॒हो वय॒ इत्युत्त॑रे प॒क्षयो॑रे॒व वी॒र्यं॑ दधाति॒ पुरु॑षो॒ वय॒ इति॒ मध्ये॒ तस्मा॒त्पुरु॑षः पशू॒नामधि॑पतिः क्लृप्त्या॑
viṣṇumukhā annapate yāvatī vi vai puruṣamātreṇāgne tava śravo vayo brahma jajñānagg svayamātṛṇṇāmeṣāṃ vai paśurgāyatrī kastvā dvādaśa || viṣṇumukhā apacitimānvi vā etāvagne tava svayamātṛṇṇāṃ viṣūcīnāni gāyatrī catuṣṣaṣṭiḥ || viṣṇumukhāstanuve bhuvat || 1 uthsannayajño vā eṣa yadagniḥ kiṃ vāhaitasya kriyate kiṃ vā na yadvai yajñasya kriyamāṇasyāntaryanti pūyati vā asya tadā̋śvinīrupa dadhātyaśvinau vai devānāṃ̋ bhiṣajau tābhyāmevāsmai bheṣajaṃ karoti pañcopa dadhāti pāṅkto yajño yāvāneva yajñastasmai bheṣajaṃ karotyṛtavyā upa dadhātyṛtūnāṃ klṛptyai 2 pañcopa dadhāti pañca vā ṛtavo yāvanta evartavastānkalpayati samānaprabhṛtayo bhavanti samānodarkāstasmā̋thsamānā ṛtava ekena padena vyāvartante tasmādṛtavo vyāvartante prāṇabhṛta upa dadhātyṛtuṣveva prāṇāndadhāti tasmā̋thsamānāḥ santa ṛtavo na jī̋ryantyatho pra janayatyevaināneṣa vai vāyuryatprāṇo yadṛtavyā upadhāya prāṇabhṛta 3 upadadhāti tasmāthsarvānṛtūnanu vāyurā varīvarti vṛṣṭisanīrupa dadhāti vṛṣṭimevāva ruṃdhe yadekadhopadadhyādekamṛtuṃ varṣedanuparihāraṃ sādayati tasmāthsarvānṛtūn, varṣati yatprāṇabhṛta upadhāya vṛṣṭisanīrupadadhāti tasmā̋dvāyupracyutā divo vṛṣṭirīrte paśavo vai vayasyā nānāmanasaḥ khalu vai paśavo nānā̋ vratāste'pa evābhi samanaso 4 yaṃ kāmayetāpaśuḥ syāditi vayasyā̋stasyopadhāyāpasyā upa dadhyādasaṃ̋jñānamevāsmai paśubhiḥ karotyapaśureva bhavati yaṃ kāmayeta paśumānthsyādityapasyā̋stasyopadhāya vayasyā upa dadhyāthsaṃ jñānamevāsmai paśubhiḥ karoti paśumāneva bhavati catasraḥ purastādupa dadhāti tasmā̋ccatvāri cakṣuṣo rūpāṇi dve śukle dve kṛṣṇe 5 mū̋rdhanvatī̋rbhavanti tasmā̋tpurastā̋nmūrdhā pañca dakṣiṇāyāg śroṇyāmupa dadhāti pañcottarasyāṃ tasmā̋tpaścādvarṣīyānpurastā̋tpravaṇaḥ paśurbasto vaya iti dakṣiṇe'ṃsa upa dadhāti vṛṣṇirvaya ityuttare'ṃsāveva prati dadhāti vyāghro vaya iti dakṣiṇe pakṣa upa dadhāti siṃho vaya ityuttare pakṣayoreva vīryaṃ dadhāti puruṣo vaya iti madhye tasmātpuruṣaḥ paśūnāmadhipatiḥ klṛptyā
हिन्दी भावार्थHindi meaningAI द्वारा तैयारAI-generated · विश्वास: मध्यमconfidence: medium
संदर्भ:Context: ब्राह्मण भाग: यह अनुष्ठान की व्याख्या है (क्यों, क्या फल, किस शब्द का क्या अर्थ), बोला जाने वाला मन्त्र नहीं।
(आरम्भ के शब्द अनुवाकों की सूची हैं।) अग्नि (अग्निचयन) ऐसा यज्ञ है जो ठीक से टिक नहीं पाता, क्योंकि यह तय नहीं रहता कि क्या किया जाए और क्या नहीं। यज्ञ करते समय जो चूक होती है, वह उसमें सड़ जाती है। इसलिए वह अश्विनी इष्टकाएँ रखता है: अश्विन् देवताओं के वैद्य हैं, उनसे वह यज्ञ का उपचार करता है। ये पाँच होती हैं, क्योंकि यज्ञ पाँच भागों वाला है। ऋतव्या इष्टकाएँ ऋतुओं को व्यवस्थित करने के लिए रखी जाती हैं। ये पाँच हैं, क्योंकि ऋतुएँ पाँच हैं। इनके मन्त्रों का आदि और अन्त एक-सा है, इसलिए ऋतुएँ एक-सी हैं; ये एक पद में भिन्न हैं, इसलिए ऋतुएँ एक-दूसरे से भिन्न हैं। प्राणभृत् इष्टकाएँ ऋतुओं में प्राण रखती हैं, इसलिए ऋतुएँ एक-सी होकर भी पुरानी नहीं पड़तीं। प्राण वायु है; वह ऋतव्या के बाद प्राणभृत् रखता है, इसलिए वायु सब ऋतुओं में घूमता है। वृष्टिसनी इष्टकाओं से वह वर्षा प्राप्त करता है। यदि वह इन्हें एक ही जगह रखे तो एक ही ऋतु में वर्षा हो; वह इन्हें बारी-बारी से चारों ओर रखता है, इसलिए सब ऋतुओं में वर्षा होती है। प्राणभृत् के बाद वृष्टिसनी रखने से आकाश से वर्षा वायु से प्रेरित होकर आती है। वयस्या इष्टकाएँ पशु हैं; पशुओं के मन और स्वभाव अलग-अलग होते हैं, पर जल (अपस्या) की ओर वे एकमन हो जाते हैं। जिसे वह पशुहीन बनाना चाहे, उसके लिए वह पहले वयस्या और फिर अपस्या रखे; इससे पशुओं के साथ उसका मेल नहीं रहता और वह पशुहीन हो जाता है। जिसे पशुवाला बनाना चाहे, उसके लिए पहले अपस्या और फिर वयस्या रखे; इससे पशुओं के साथ उसका मेल बनता है और वह पशुवाला होता है। वह चार इष्टकाएँ सामने रखता है, इसलिए आँख के चार रूप हैं, दो सफ़ेद और दो काले। इनके मन्त्रों में 'मूर्धा' शब्द आता है, इसलिए सिर सामने होता है। वह पाँच इष्टकाएँ दाहिने नितम्ब पर और पाँच बाएँ पर रखता है, इसलिए पशु पीछे से ऊँचा और आगे की ओर ढलवाँ होता है। 'बकरा वयस्' कहकर दाहिने कंधे पर और 'मेढ़ा वयस्' कहकर बाएँ कंधे पर रखता है, इस तरह वह कंधों को अपनी जगह बिठाता है। 'बाघ वयस्' कहकर दाहिने पंख पर और 'सिंह वयस्' कहकर बाएँ पंख पर रखता है, इस तरह वह पंखों में वीर्य रखता है। 'पुरुष वयस्' कहकर बीच में रखता है, इसलिए पुरुष पशुओं का अधिपति है।
टिप्पणी:Note: शुरुआत के अंश (विष्णुमुखा... चतुष्षष्टिः... भुवत्) अनुवाकों के आरम्भिक शब्दों और उनकी गिनती की सूची हैं, कोई जुड़ा हुआ वाक्य नहीं। इसलिए उनका अनुवाद नहीं दिया गया। अन्त का अकेला शब्द 'क्लृप्त्या' भी अधूरा है। 'उत्सन्नयज्ञ' का अर्थ विवादित है: 'ऐसा यज्ञ जो टूट गया या बिखर गया' भी लिया जाता है, और 'ऐसा यज्ञ जिसकी विधि ठीक से तय नहीं' भी। 'अन्तर्यन्ति' का अर्थ 'चूक जाते हैं' लिया गया है। 'वयस्' का अर्थ 'जीवनशक्ति' या 'पक्षी' दोनों हो सकता है, और 'वृष्णि' को प्रायः 'मेढ़ा' माना जाता है। 'पंख' से पक्षी के आकार की वेदी के पंख अभिप्रेत हैं।
आधुनिक अंग्रेज़ीEnglishAI द्वारा तैयारAI-generated · विश्वास: मध्यमconfidence: medium
संदर्भ:Context: Brāhmaṇa passage: this explains the rite (why, to what end, what a word means); it is not a formula spoken in it.
(The opening words are an index of anuvakas.) The fire altar is a sacrifice that tends to fail, since it is unclear what should and should not be done for it. Whatever goes wrong in a sacrifice while it is being performed festers in it. So he lays the Ashvini bricks: the Ashvins are the gods' physicians, and through them he heals the sacrifice. He lays five, because the sacrifice is fivefold. He lays the season bricks so that the seasons are put in order. There are five of them because there are five seasons. Their formulas begin and end alike, so the seasons are alike; they differ by one word, so the seasons differ from one another. The breath-bearing bricks put breath into the seasons, so although the seasons are alike, they do not grow old. Breath is Vayu; because he lays the breath-bearing bricks after the season bricks, Vayu moves through all the seasons. With the rain-winning bricks he secures rain. If he laid them all in one place, it would rain in only one season; he lays them in turn all around, so it rains in every season. Because he lays them after the breath-bearing bricks, rain comes from the sky driven by the wind. The vayasya bricks are animals. Animals have different minds and different habits, but they become of one mind towards water (the apasya bricks). If he wants someone to have no cattle, he should lay the vayasya bricks first and then the apasya; that person is then out of accord with cattle and has none. If he wants someone to have cattle, he lays the apasya bricks first and then the vayasya; that person is then in accord with cattle and has them. He lays four bricks in front, so the eye has four colours, two white and two black. Their formulas contain the word 'head' (murdhan), so the head is in front. He lays five on the right hip and five on the left, so an animal is higher at the back and slopes down at the front. With 'The goat, vigour' he lays a brick on the right shoulder, and with 'The ram, vigour' one on the left; in this way he sets the shoulders in place. With 'The tiger, vigour' he lays one on the right wing, and with 'The lion, vigour' one on the left; in this way he puts strength into the wings. With 'Man, vigour' he lays one in the middle, so man is the overlord of animals.
टिप्पणी:Note: The opening fragments (viṣṇumukhā… catuṣṣaṣṭiḥ… bhuvat) are a list of anuvaka opening words and counts, not running text, so they are not translated. The stray final 'klṛptyā' is also incomplete. 'Utsanna-yajña' is disputed: it is read as 'a sacrifice that has collapsed or fallen apart' and also as 'a sacrifice whose procedure is not settled'. 'Antaryanti' is taken as 'go amiss'. 'Vayas' can mean 'vigour' or 'bird', and 'vṛṣṇi' is usually taken as 'ram'. The 'wings' are the wings of the bird-shaped altar.
स्रोत:Source: कृष्ण यजुर्वेद — तैत्तिरीय संहिताKrishna Yajurveda — Taittiriya Samhita — sanskritdocuments.org (taittirIyasamhitA). personal study and research only, not for commercial use. भावार्थ AI से बना है और समीक्षा बाकी है।The meaning is AI-generated and awaits review. सुधार सुझाएँSuggest a correction