१अन्वह॒ मासा॒ अन्विद्वना॒न्यन्वोष॑धी॒रनु॒ पर्व॑तासः ।अन्विन्द्रं॒॒ रोद॑सी वावशा॒ने अन्वापो॑ अजिहत॒ जाय॑मानम् ॥ अनु॑ ते दायि म॒ह इ॑न्द्रि॒याय॑ स॒त्रा ते॒ विश्व॒मनु॑ वृत्र॒हत्ये᳚ ।अनु॑ क्ष॒त्रमनु॒ सहो॑ यज॒त्रेन्द्र॑ दे॒वेभि॒रनु॑ ते नृ॒षह्ये᳚ ॥ इ॒न्द्रा॒णीमा॒सु नारि॑षु सु॒पत्नी॑म॒हम॑श्रवम् ।न ह्य॑स्या अप॒रं च॒न ज॒रसा॒ ४८ मर॑ते॒ पतिः॑ ॥ नाहमि॑न्द्राणि रारण॒ सख्यु॑र्वृ॒षाक॑पेर् ऋ॒ते ।यस्ये॒दमप्यं॑ ह॒विः प्रि॒यं दे॒वेषु॒ गच्छ॑ति ॥ यो जा॒त ए॒व प्र॑थ॒मो मन॑स्वान् दे॒वो दे॒वान् क्रतु॑ना प॒र्यभू॑षत् ।यस्य॒ शुष्मा॒द्रोद॑सी॒ अभ्य॑सेतां नृ॒म्णस्य॑ म॒ह्ना स ज॑नास॒ इन्द्रः॑ ॥ आ ते॑ म॒ह इ॑न्द्रो॒त्यु॑ग्र॒ सम॑न्यवो॒ यत् स॒मर॑न्त॒ सेना᳚ः ।पता॑ति दि॒द्युन्नर्य॑स्य बाहु॒वोर्मा ते॒ ४९ मनो॑ विष्व॒द्रिय॒ग्विचा॑रीत् ॥ मा नो॑ मर्धी॒रा भ॑रा द॒द्धि तन्नः॒ प्र दा॒शुषे॒ दात॑वे॒ भूरि॒ यत् ते᳚ ।नव्ये॑ दे॒ष्णे श॒स्ते अ॒स्मिन् त॑ उ॒क्थे प्र ब्र॑वाम व॒यमि॑न्द्र स्तु॒वन्तः॑ ॥ आ तू भ॑र॒ माकि॑रे॒तत् परि॑ष्ठाद्वि॒द्मा हि त्वा॒ वसु॑पतिं॒ वसू॑नाम् ।इन्द्र॒ यत् ते॒ माहि॑नं॒ दत्र॒मस्त्य॒स्मभ्यं॒ तद्ध॑र्यश्व॒ ५० प्र य॑न्धि ॥ प्र॒दा॒तारं॑ हवामह॒ इन्द्र॒मा ह॒विषा॑ व॒यम् ।उ॒भा हि हस्ता॒ वसु॑ना पृ॒णस्वाऽऽप्र य॑च्छ॒ दक्षि॑णा॒दोत स॒व्यात् ॥ प्र॒दा॒ता व॒ज्री वृ॑ष॒भस्तु॑रा॒षाट्छु॒ष्मी राजा॑ वृत्र॒हा सो॑म॒पावा᳚ ।अ॒स्मिन्, य॒ज्ञे ब॒र्हिष्या नि॒षद्याथा॑ भव॒ यज॑मानाय॒ शं योः ॥ इन्द्रः॑ सु॒त्रामा॒ स्ववां॒॒ अवो॑भिः सुमृडी॒को भ॑वतु वि॒श्ववे॑दाः ।बाध॑तां॒ द्वेषो॒ अभ॑यं कृणोतु सु॒वीर्य॑स्य॒ ५१ पत॑यः स्याम ॥ तस्य॑ व॒यं सु॑म॒तौ य॒ज्ञिय॒स्यापि॑ भ॒द्रे सौ॑मन॒से स्या॑म ।स सु॒त्रामा॒ स्ववां॒॒ इन्द्रो॑ अ॒स्मे आ॒राच्चि॒द्द्वेषः॑ सनु॒तर्यु॑योतु ॥ रे॒वती᳚र्नः सध॒माद॒ इन्द्रे॑ सन्तु तु॒विवा॑जाः ।क्षु॒मन्तो॒ याभि॒र्मदे॑म ॥ प्रोष्व॑स्मै पुरोर॒थमिन्द्रा॑य शू॒षम॑र्चत ।अ॒भीके॑ चिदु लोक॒कृत् स॒ङ्गे स॒मथ्सु॑ वृत्र॒हा ।अ॒स्माकं॑ बोधि चोदि॒ता नभ॑न्तामन्य॒केषा᳚म् ।ज्या॒का अधि॒ धन्व॑सु ॥ ज॒रसा॒ मा ते॑ हर्यश्व सु॒वीर्य॒स्याध्येकं॑ च
जन्म लेते इन्द्र के पीछे दिन, मास, वन, औषधियाँ, पर्वत, द्यावापृथिवी और जल चले; वृत्र-वध में सबने उसे बल और राज्य सौंपा, और जन्म लेते ही जिसके बल से द्यावापृथिवी काँप उठीं, हे जनो, वही इन्द्र है (बीच में इन्द्राणी और वृषाकपि की दो ऋचाएँ भी हैं)। हे इन्द्र, युद्ध में हमारी रक्षा करो, हमें मत त्यागो, दोनों हाथों से धन दो, यज्ञ में बर्हि पर बैठकर यजमान को सुख और कल्याण दो, द्वेष को दूर करो, और शत्रुओं की धनुष की डोरियाँ टूट जाएँ।
Days, months, forests, plants, mountains, the two worlds and the waters followed Indra as he was born; at the slaying of Vritra all granted him lordship and might, and he is Indra, you people, at whose force heaven and earth trembled as soon as he was born (two verses on Indrani and Vrishakapi are set in between). Indra, help us in battle, do not neglect us, fill both your hands with wealth and give it, sit on the barhis at this yajna and bring the sacrificer ease and welfare, drive hostility far away, and may the bowstrings of the others (our foes) snap on their bows.