यजुर्वेदYajurveda

2.5.8.1

अय॑ज्ञो॒ वा ए॒ष योऽ॑सा॒माऽग्न॒ आ या॑हि वी॒तय॒ इत्या॑ह रथंत॒रस्यै॒ष वर्ण॒स्तं त्वा॑ स॒मिद्भि॑रङ्गिर॒ इत्या॑ह वामदे॒व्यस्यै॒ष वर्णो॑ बृ॒हद॑ग्ने सु॒वीर्य॒मित्या॑ह बृह॒त ए॒ष वर्णो॒ यदे॒तं तृ॒चम॒न्वाह॑ य॒ज्ञमे॒व तथ्साम॑न्वन्तं करोत्य॒ग्निर॒मुष्मि॑३ं ल्लो॒क आसी॑दादि॒त्यो᳚ऽस्मिन्तावि॒मौ लो॒कावशा᳚न्ता ४५ वास्तां॒ ते दे॒वा अ॑ब्रुव॒न्नेते॒मौ वि पर्यू॑हा॒मेत्यग्न॒ आ या॑हि वी॒तय॒ इत्य॒३ंस्मिल्लो॒के᳚ऽग्निम॑दधुर्बृ॒हद॑ग्ने सु॒वीर्य॒मित्य॒मुष्मि॑३ंल्लो॒क आ॑दि॒त्यं ततो॒ वा इ॒मौ लो॒काव॑शाम्यतां॒ यदे॒वम॒न्वाहा॒नयो᳚र्लो॒कयोः॒ शान्त्यै॒ शाम्य॑तोऽस्मा इ॒मौ लो॒कौ य ए॒वं वेद॒ पञ्च॑दश सामिधे॒नीरन्वा॑ह॒ पञ्च॑दश॒ ४६ वा अ॑र्धमा॒सस्य॒ रात्र॑योऽर्धमास॒शः सं॑वथ्स॒र आ᳚प्यते॒ तासां॒ त्रीणि॑ च श॒तानि॑ ष॒ष्टिश्चा॒क्षरा॑णि॒ ताव॑तीः संवथ्स॒रस्य॒ रात्र॑योऽक्षर॒श ए॒व सं॑वथ्स॒रमा᳚प्नोति नृ॒मेध॑श्च॒ परु॑च्छेपश्च ब्रह्म॒वाद्य॑मवदेताम॒स्मिन्दारा॑वा॒र्द्रे᳚ऽग्निं ज॑नयाव यत॒रो नौ॒ ब्रह्मी॑या॒निति॑ नृ॒मेधोऽ॒भ्य॑वद॒थ्स धू॒मम॑जनय॒त् परु॑च्छेपोऽ॒भ्य॑वद॒त् सो᳚ऽग्निम॑जनय॒दृष॒ इत्य॑ब्रवी॒द् ४७ यथ्स॒माव॑द्वि॒द्व क॒था त्वम॒ग्निमजी॑जनो॒ नाहमिति॑ सामिधे॒नीना॑मे॒वाहं वर्णं॑ वे॒देत्य॑ब्रवी॒द्यद् घृ॒तव॑त् प॒दम॑नू॒च्यते॒ स आ॑सां॒ वर्ण॒स्तं त्वा॑ स॒मिद्भि॑रङ्गिर॒ इत्या॑ह सामिधे॒नीष्वे॒व तज्ज्योति॑र्जनयति॒ स्त्रिय॒स्तेन॒ यदृच॒ स्त्रिय॒स्तेन॒ यद्गा॑य॒त्रियः॒ स्त्रिय॒स्तेन॒ यथ्सा॑मिधे॒न्यो॑ वृष॑ण्वती॒मन्वा॑ह॒ ४८ तेन॒ पु२ंस्व॑ती॒स्तेन॒ सेंद्रा॒स्तेन॑ मिथु॒ना अ॒ग्निर्दे॒वानां᳚ दू॒त आसी॑दु॒शना॑ का॒व्योऽसु॑राणां॒ तौ प्र॒जाप॑तिं प्र॒श्नमै॑तां॒॒ स प्र॒जाप॑तिर॒ग्निं दू॒तं वृ॑णीमह॒ इत्य॒भि प॒र्याव॑र्तत॒ ततो॑ दे॒वा अभ॑व॒न्परासु॑रा॒ यस्यै॒वं वि॒दुषोऽ॒ग्निं दू॒तं वृ॑णीमह॒ इत्य॒न्वाह॒ भव॑त्या॒त्मना॒ परा᳚स्य॒ भ्रातृ॑व्यो भवत्यध्व॒रव॑ती॒मन्वा॑ह॒ भ्रातृ॑व्यमे॒वैतया᳚ ४९ ध्वरति शो॒चिष्के॑श॒स्तमी॑मह॒ इत्या॑ह प॒वित्र॑मे॒वैतद्यज॑मानमे॒वैतया॑ पवयति॒ समि॑द्धो अग्न आहु॒तेत्या॑ह परि॒धिमे॒वैतं परि॑ दधा॒त्यस्क॑न्दाय॒ यदत॑ ऊ॒र्ध्वम॑भ्याद॒ध्याद्यथा॑ बहिः परि॒धि स्कन्द॑ति ता॒दृगे॒व तत्त्रयो॒ वा अ॒ग्नयो॑ हव्य॒वाह॑नो दे॒वानां᳚ कव्य॒वाह॑नः पितृ॒णां स॒हर॑क्षा॒ असु॑राणां॒ त ए॒तर्ह्या शं॑सन्ते॒ मां वरि॑ष्यते॒ मा ५० मिति॑ वृणी॒ध्वं ह॑व्य॒वाह॑न॒मित्या॑ह॒ य ए॒व दे॒वानां॒ तं वृ॑णीत आर्षे॒यं वृ॑णीते॒ बन्धो॑रे॒व नैत्यथो॒ संत॑त्यै प॒रस्ता॑द॒र्वाचो॑ वृणीते॒ तस्मा᳚त्प॒रस्ता॑द॒र्वाञ्चो॑ मनु॒ष्या᳚न्पि॒तरोऽनु॒ प्र पि॑पते ॥ २। ५। ८॥ आशां᳚तावाह॒ पंच॑दशाब्रवी॒दन्वा॑है॒तया॑ वरिष्यते॒ मामेका॒न्न त्रिं॒॒शच्च॑

ayajño vā eṣa yo'sāmā'gna ā yāhi vītaya ityāha rathaṃtarasyaiṣa varṇastaṃ tvā samidbhiraṅgira ityāha vāmadevyasyaiṣa varṇo bṛhadagne suvīryamityāha bṛhata eṣa varṇo yadetaṃ tṛcamanvāha yajñameva tathsāmanvantaṃ karotyagniramuṣmi3ṃ lloka āsīdādityő'smintāvimau lokāvaśā̋ntā 45 vāstāṃ te devā abruvannetemau vi paryūhāmetyagna ā yāhi vītaya itya3ṃsmilloke̋'gnimadadhurbṛhadagne suvīryamityamuṣmi3ṃlloka ādityaṃ tato vā imau lokāvaśāmyatāṃ yadevamanvāhānayőrlokayoḥ śāntyai śāmyato'smā imau lokau ya evaṃ veda pañcadaśa sāmidhenīranvāha pañcadaśa 46 vā ardhamāsasya rātrayo'rdhamāsaśaḥ saṃvathsara ā̋pyate tāsāṃ trīṇi ca śatāni ṣaṣṭiścākṣarāṇi tāvatīḥ saṃvathsarasya rātrayo'kṣaraśa eva saṃvathsaramā̋pnoti nṛmedhaśca parucchepaśca brahmavādyamavadetāmasmindārāvārdre̋'gniṃ janayāva yataro nau brahmīyāniti nṛmedho'bhyavadathsa dhūmamajanayat parucchepo'bhyavadat ső'gnimajanayadṛṣa ityabravīd 47 yathsamāvadvidva kathā tvamagnimajījano nāhamiti sāmidhenīnāmevāhaṃ varṇaṃ vedetyabravīdyad ghṛtavat padamanūcyate sa āsāṃ varṇastaṃ tvā samidbhiraṅgira ityāha sāmidhenīṣveva tajjyotirjanayati striyastena yadṛca striyastena yadgāyatriyaḥ striyastena yathsāmidhenyo vṛṣaṇvatīmanvāha 48 tena pu2ṃsvatīstena seṃdrāstena mithunā agnirdevānāṃ̋ dūta āsīduśanā kāvyo'surāṇāṃ tau prajāpatiṃ praśnamaitāṃ sa prajāpatiragniṃ dūtaṃ vṛṇīmaha ityabhi paryāvartata tato devā abhavanparāsurā yasyaivaṃ viduṣo'gniṃ dūtaṃ vṛṇīmaha ityanvāha bhavatyātmanā parā̋sya bhrātṛvyo bhavatyadhvaravatīmanvāha bhrātṛvyamevaitayā̋ 49 dhvarati śociṣkeśastamīmaha ityāha pavitramevaitadyajamānamevaitayā pavayati samiddho agna āhutetyāha paridhimevaitaṃ pari dadhātyaskandāya yadata ūrdhvamabhyādadhyādyathā bahiḥ paridhi skandati tādṛgeva tattrayo vā agnayo havyavāhano devānāṃ̋ kavyavāhanaḥ pitṛṇāṃ saharakṣā asurāṇāṃ ta etarhyā śaṃsante māṃ variṣyate mā 50 miti vṛṇīdhvaṃ havyavāhanamityāha ya eva devānāṃ taṃ vṛṇīta ārṣeyaṃ vṛṇīte bandhoreva naityatho saṃtatyai parastādarvāco vṛṇīte tasmā̋tparastādarvāñco manuṣyā̋npitaro'nu pra pipate || 2| 5| 8|| āśāṃ̋tāvāha paṃcadaśābravīdanvāhaitayā variṣyate māmekānna triṃśacca

हिन्दी भावार्थHindi meaningAI द्वारा तैयारAI-generated · विश्वास: मध्यमconfidence: medium

संदर्भ:Context: ब्राह्मण भाग: यह अनुष्ठान की व्याख्या है (क्यों, क्या फल, किस शब्द का क्या अर्थ), बोला जाने वाला मन्त्र नहीं।

साम के बिना यज्ञ, यज्ञ नहीं है। 'अग्न आ याहि वीतये' रथन्तर का रूप है, 'तं त्वा समिद्भिरङ्गिरः' वामदेव्य का और 'बृहदग्ने सुवीर्यम्' बृहत् का; यह तृच पढ़कर वह यज्ञ को सामयुक्त बनाता है। पहले अग्नि उस लोक में और आदित्य इस लोक में थे, और दोनों लोक अशान्त थे; देवों ने पहली ऋचा से अग्नि को इस लोक में और 'बृहदग्ने' से आदित्य को उस लोक में रखा, तब दोनों लोक शान्त हुए। पन्द्रह सामिधेनी पढ़ता है, क्योंकि अर्धमास में पन्द्रह रातें होती हैं; उनके 360 अक्षर वर्ष की रातों के बराबर हैं, अतः वह अक्षर-अक्षर से संवत्सर को पाता है। नृमेध और परुच्छेप ने होड़ लगाई कि गीली लकड़ी में कौन अग्नि उत्पन्न करता है; नृमेध से केवल धुआँ निकला, परुच्छेप से अग्नि। परुच्छेप ने कहा कि वह सामिधेनियों का 'वर्ण' जानता है — घृत शब्द वाला पद; 'तं त्वा समिद्भिरङ्गिरः' से सामिधेनियों में ज्योति उत्पन्न होती है। ऋचाएँ, गायत्रियाँ और सामिधेनियाँ स्त्रीलिंग हैं; 'वृषन्' शब्द वाली ऋचा पढ़ने से वे पुरुष-युक्त, इन्द्र-युक्त और जोड़ा बन जाती हैं। अग्नि देवों का दूत था और उशना काव्य असुरों का; प्रजापति ने 'अग्निं दूतं वृणीमहे' कहकर अग्नि की ओर मुख किया, तो देव जीते और असुर हारे — जो यह जानकर यह ऋचा पढ़ता है वह स्वयं समृद्ध होता है और उसका शत्रु हारता है। 'अध्वर' शब्द वाली ऋचा से वह शत्रु को 'ध्वरित' (आहत) करता है; 'शोचिष्केशस्तमीमहे' पवित्र करने वाली है, उससे यजमान को शुद्ध करता है; 'समिद्धो अग्न आहुत' से वह मानो परिधि रखता है ताकि कुछ न बहे — इसके बाद समिधा डालना परिधि के बाहर बहने जैसा है। अग्नि तीन हैं — देवों का हव्यवाहन, पितरों का कव्यवाहन, असुरों का सहरक्षस्; तीनों आशा करते हैं 'मुझे चुना जाएगा'। 'हव्यवाहन को चुनो' कहकर वह देवों वाले को चुनता है; ऋषि-पूर्वजों (आर्षेय) को चुनता है ताकि अपने बन्धुओं से न हटे और परम्परा बनी रहे; दूर से पास की ओर क्रम में चुनता है, इसलिए पितर दूर से पास की ओर मनुष्यों का अनुसरण/रक्षा करते हैं।

टिप्पणी:Note: यह प्रवर्ग्य-सामिधेनी के अन्वाह पर ब्राह्मण गद्य है, जो उद्धृत ऋचाओं के शब्दों पर व्याख्या करता है; लम्बाई के कारण गद्य को संक्षेप में दिया गया है। 'वर्ण' का अर्थ यहाँ 'रूप/विशिष्ट लक्षण' लिया गया है। 'ध्वरति' 'अध्वर' पर शब्द-क्रीड़ा है। अन्तिम वाक्य 'पितरोऽनु प्र पिपते' का पाठ और अर्थ अस्पष्ट है; 'पितर दूर से पास की ओर मनुष्यों का अनुसरण/पालन करते हैं' एक सम्भावित अर्थ है, निश्चित नहीं।

आधुनिक अंग्रेज़ीEnglishAI द्वारा तैयारAI-generated · विश्वास: मध्यमconfidence: medium

संदर्भ:Context: Brāhmaṇa passage: this explains the rite (why, to what end, what a word means); it is not a formula spoken in it.

A sacrifice without a saman is no sacrifice. 'Agni, come to the feast' is the form of the Rathantara, 'You, Angiras, with kindling sticks' that of the Vamadevya, 'Agni, great heroic strength' that of the Brhat; by reciting this triplet he makes the sacrifice possess a saman. Agni was once in yonder world and Aditya in this one, and the two worlds were not at peace; the gods set Agni in this world with the first verse and Aditya in yonder world with 'great heroic strength', and the worlds became calm. He recites fifteen kindling verses, for a half-month has fifteen nights; their 360 syllables equal the nights of the year, so syllable by syllable he wins the year. Nrmedha and Parucchepa contested who could kindle fire in wet wood; Nrmedha produced only smoke, Parucchepa produced fire, and he said he knew the 'colour' of the kindling verses: the phrase containing 'ghee'. With 'You, Angiras, with kindling sticks' he produces light in the kindling verses. The rcs, the gayatris and the samidhenis are all feminine; by reciting the verse containing 'bull' he gives them a male, gives them Indra, and makes them a pair. Agni was the gods' envoy and Ushanas Kavya the asuras'; when Prajapati turned to Agni with 'We choose Agni as envoy', the gods prevailed and the asuras were defeated, and one who recites this knowing so prospers while his rival is defeated. With the verse containing 'adhvara' he harms (dhvarati) his rival; 'We entreat the flame-haired one' is a purifier, and with it he purifies the sacrificer; with 'Kindled, Agni, and offered' he sets an enclosing stick so that nothing spills, and to add fuel after this would be like spilling outside the enclosure. There are three Agnis: the oblation-bearer of the gods, the offering-bearer of the Fathers, and Saharakshas of the asuras; each hopes 'he will choose me'. Saying 'Choose the oblation-bearer', he chooses the gods' Agni; he chooses the line of seers so as not to leave his kin and to ensure continuity, naming from the remotest down to the nearest, and so the Fathers, from the remotest down, follow and protect men.

टिप्पणी:Note: This is Brahmana prose on reciting the kindling verses, commenting on words in the verses it quotes; the long passage has been condensed. 'Varna' is taken here as 'form' or 'characteristic mark'. 'Dhvarati' is a pun on 'adhvara'. The closing clause 'pitaro 'nu pra pipate' is uncertain in both reading and sense; 'the Fathers follow and protect men from the remotest down' is one possible reading, not a settled one.

स्रोत:Source: कृष्ण यजुर्वेद — तैत्तिरीय संहिताKrishna Yajurveda — Taittiriya Samhita — sanskritdocuments.org (taittirIyasamhitA). personal study and research only, not for commercial use. भावार्थ AI से बना है और समीक्षा बाकी है।The meaning is AI-generated and awaits review. सुधार सुझाएँSuggest a correction