2.4.13.1
त्वष्टा॑ ह॒तपु॑त्रो॒ वींद्रं॒॒ सोम॒माह॑र॒त्तस्मि॒न्निंद्र॑ उपह॒वमै᳚च्छत॒ तं नोपा᳚ह्वयत पु॒त्रं मेऽ॑वधी॒रिति॒ स य॑ज्ञवेश॒सं कृ॒त्वा प्रा॒सहा॒ सोम॑मपिब॒त्तस्य॒ यद॒त्यशि॑ष्यत॒ तत्त्वष्टा॑हव॒नीय॒मुप॒ प्राव॑र्तय॒थ्स्वाहेंद्र॑शत्रुर्वर्ध॒स्वेति॒ स याव॑दू॒र्ध्वः प॑रा॒विध्य॑ति॒ ताव॑ति स्व॒यमे॒व व्य॑रमत॒ यदि॑ वा॒ ताव॑त्प्रव॒णमा ३७ ऽसी॒द्यदि॑ वा॒ ताव॒दध्य॒ग्नेरासी॒थ्स सं॒भव॑न्न॒ग्नीषोमा॑व॒भि सम॑भव॒थ्स इ॑षुमा॒त्रमि॑षुमात्रं॒ विष्व॑ङ्ङवर्धत॒ स इ॒मा३ं ल्लो॒कान॑वृणो॒द्यदि॒मा३ंल्लो॒कानवृ॑णो॒त्तद्वृ॒त्रस्य॑ वृत्र॒त्वं तस्मा॒दिंद्रोऽ॑बिभे॒दपि॒ त्वष्टा॒ तस्मै॒ त्वष्टा॒ वज्र॑मसिञ्च॒त्तपो॒ वै स वज्र॑ आसी॒त्तमुद्य॑न्तुं॒ नाश॑क्नो॒दथ॒ वै तर्हि॒ विष्णु॑ ३८ र॒न्या दे॒वताऽ॑सी॒थ्सो᳚ऽब्रवी॒द्विष्ण॒वेही॒दमा ह॑रिष्यावो॒ येना॒यमि॒दमिति॒ स विष्णु॑स्त्रे॒धात्मानं॒ वि न्य॑धत्त पृथि॒व्यां तृती॑यम॒न्तरि॑क्षे॒ तृती॑यं दि॒वि तृती॑यमभि पर्याव॒र्ताद्ध्यबि॑भे॒द्यत् पृ॑थि॒व्यां तृती॑य॒मासी॒त् तेनेंद्रो॒ वज्र॒मुद॑यच्छ॒द्विष्ण्व॑नुस्थितः॒ सो᳚ऽब्रवी॒न्मा मे॒ प्र हा॒रस्ति॒ वा इ॒दं ३९ मयि॑ वी॒र्यं॑ तत्ते॒ प्र दा᳚स्या॒मीति॒ तद॑स्मै॒ प्राय॑च्छ॒त्तत्प्रत्य॑गृह्णा॒दधा॒ मेति॒ तद्विष्ण॒वेति॒ प्राय॑च्छ॒त्तद्विष्णुः॒ प्रत्य॑गृह्णाद॒स्मास्विंद्र॑ इंद्रि॒यं द॑धा॒त्विति॒ यद॒न्तरि॑क्षे॒ तृती॑य॒मासी॒त्तेनेंद्रो॒ वज्र॒मुद॑यच्छ॒द्विष्ण्व॑नुस्थितः॒ सो᳚ऽब्रवी॒न्मा मे॒ प्र हा॒रस्ति॒ वा इ॒दं ४० मयि॑ वी॒र्यं॑ तत्ते॒ प्र दा᳚स्या॒मीति॒ तद॑स्मै॒ प्राय॑च्छ॒त् तत्प्रत्य॑गृह्णा॒द्द्विर्मा॑धा॒ इति॒ तद्विष्ण॒वेति॒ प्राय॑च्छ॒त्तद्विष्णुः॒ प्रत्य॑गृह्णाद॒स्मास्विंद्र॑ इंद्रि॒यं द॑धा॒त्विति॒ यद्दि॒वि तृती॑य॒मासी॒त्तेनेंद्रो॒ वज्र॒मुद॑यच्छ॒द्विष्ण्व॑नुस्थितः॒ सो᳚ऽब्रवी॒न्मा मे॒ प्र हा॒र्येना॒ह ४१ मि॒दमस्मि॒ तत्ते॒ प दा᳚स्या॒मीति॒ त्वी इत्य॑ब्रवीथ्सं॒धां तु सं द॑धाव है॒ त्वामे॒व प्र वि॑शा॒नीति॒ यन्मां प्र॑वि॒शेः किं मा॑ भुञ्ज्या॒ इत्य॑ब्रवी॒त्त्वामे॒वेन्धी॑य॒ तव॒ भोगा॑य॒ त्वां प्र वि॑शेय॒मित्य॑ब्रवी॒त्तम् वृ॒त्रः प्रावि॑शदु॒दरं॒ वै वृ॒त्रः, क्षु॒त्खलु॒ वै म॑नु॒ष्य॑स्य॒ भ्रातृ॑व्यो॒ ४२ य ए॒वं वेद॒ हन्ति॒ क्षुधं॒ भ्रातृ॑व्यं॒ तद॑स्मै॒ प्राय॑च्छ॒त्तत्प्रत्य॑गृह्णा॒त्त्रिर्मा॑धा॒ इति॒ तद्विष्ण॒वेति॒ प्राय॑च्छ॒त्तद्विष्णुः॒ प्रत्य॑गृह्णाद॒स्मास्विंद्र॑ इंद्रि॒यं द॑धा॒त्विति॒ यत्त्रिः प्राय॑च्छ॒त्त्रिः प्र॒त्यगृ॑ह्णा॒त्तत्त्रि॒धातो᳚स्त्रिधातु॒त्वं यद्विष्णु॑र॒न्वति॑ष्ठत॒ विष्ण॒वेति॒ प्राय॑च्छ॒त्तस्मा॑दैंद्रावैष्ण॒वं ह॒विर्भ॑वति॒ यद्वा इ॒दं किं च॒ तद॑स्मै॒ तत्प्राय॑च्छ॒दृचः॒ सामा॑नि॒ यजूं॑षि स॒हस्रं॒ वा अ॑स्मै॒ तत्प्राय॑च्छ॒त्तस्मा᳚थ्स॒हस्र॑दक्षिणम् ॥ २। ४। १२॥ प्र॒व॒णं विष्णु॒र्वा इ॒दमि॒दम॒हं यो भ॑व॒त्येक॑विंशतिश्च ॥ २। ४। १२॥ ४३ दे॒वा वै रा॑ज॒न्या᳚ज्जाय॑मानादबिभयु॒स्तम॒न्तरे॒व सन्तं॒ दाम्नापौं᳚भ॒न्थ्स वा ए॒षोऽपो᳚ब्धो जायते॒ यद्रा॑ज॒न्यो॑ यद्वा ए॒षोऽन॑पोब्धो॒ जाये॑त वृ॒त्रान् घ्न२ंश्च॑रे॒द्यं का॒मये॑त राज॒न्य॑मन॑पोब्धो जायेत वृ॒त्रान्घ्न२ंश्च॑रे॒दिति॒ तस्मा॑ ए॒तमैं᳚द्राबार्हस्प॒त्यं च॒रुं निर्व॑पेदैं॒द्रो वै रा॑ज॒न्यो᳚ ब्रह्म॒ बृह॒स्पति॒र्ब्रह्म॑णै॒वैनं॒ दाम्नोऽ॒पोंभ॑नान्मुञ्चति हिर॒ण्मयं॒ दाम॒ दक्षि॑णा सा॒क्षादे॒वैनं॒ दाम्नोऽ॒पोंभ॑नान्मुञ्चति ए॒नं॒ द्वाद॑श च
tvaṣṭā hataputro vīṃdraṃ somamāharattasminniṃdra upahavamai̋cchata taṃ nopā̋hvayata putraṃ me'vadhīriti sa yajñaveśasaṃ kṛtvā prāsahā somamapibattasya yadatyaśiṣyata tattvaṣṭāhavanīyamupa prāvartayathsvāheṃdraśatrurvardhasveti sa yāvadūrdhvaḥ parāvidhyati tāvati svayameva vyaramata yadi vā tāvatpravaṇamā 37 'sīdyadi vā tāvadadhyagnerāsīthsa saṃbhavannagnīṣomāvabhi samabhavathsa iṣumātramiṣumātraṃ viṣvaṅṅavardhata sa imā3ṃ llokānavṛṇodyadimā3ṃllokānavṛṇottadvṛtrasya vṛtratvaṃ tasmādiṃdro'bibhedapi tvaṣṭā tasmai tvaṣṭā vajramasiñcattapo vai sa vajra āsīttamudyantuṃ nāśaknodatha vai tarhi viṣṇu 38 ranyā devatā'sīthső'bravīdviṣṇavehīdamā hariṣyāvo yenāyamidamiti sa viṣṇustredhātmānaṃ vi nyadhatta pṛthivyāṃ tṛtīyamantarikṣe tṛtīyaṃ divi tṛtīyamabhi paryāvartāddhyabibhedyat pṛthivyāṃ tṛtīyamāsīt teneṃdro vajramudayacchadviṣṇvanusthitaḥ ső'bravīnmā me pra hārasti vā idaṃ 39 mayi vīryaṃ tatte pra dā̋syāmīti tadasmai prāyacchattatpratyagṛhṇādadhā meti tadviṣṇaveti prāyacchattadviṣṇuḥ pratyagṛhṇādasmāsviṃdra iṃdriyaṃ dadhātviti yadantarikṣe tṛtīyamāsītteneṃdro vajramudayacchadviṣṇvanusthitaḥ ső'bravīnmā me pra hārasti vā idaṃ 40 mayi vīryaṃ tatte pra dā̋syāmīti tadasmai prāyacchat tatpratyagṛhṇāddvirmādhā iti tadviṣṇaveti prāyacchattadviṣṇuḥ pratyagṛhṇādasmāsviṃdra iṃdriyaṃ dadhātviti yaddivi tṛtīyamāsītteneṃdro vajramudayacchadviṣṇvanusthitaḥ ső'bravīnmā me pra hāryenāha 41 midamasmi tatte pa dā̋syāmīti tvī ityabravīthsaṃdhāṃ tu saṃ dadhāva hai tvāmeva pra viśānīti yanmāṃ praviśeḥ kiṃ mā bhuñjyā ityabravīttvāmevendhīya tava bhogāya tvāṃ pra viśeyamityabravīttam vṛtraḥ prāviśadudaraṃ vai vṛtraḥ, kṣutkhalu vai manuṣyasya bhrātṛvyo 42 ya evaṃ veda hanti kṣudhaṃ bhrātṛvyaṃ tadasmai prāyacchattatpratyagṛhṇāttrirmādhā iti tadviṣṇaveti prāyacchattadviṣṇuḥ pratyagṛhṇādasmāsviṃdra iṃdriyaṃ dadhātviti yattriḥ prāyacchattriḥ pratyagṛhṇāttattridhātőstridhātutvaṃ yadviṣṇuranvatiṣṭhata viṣṇaveti prāyacchattasmādaiṃdrāvaiṣṇavaṃ havirbhavati yadvā idaṃ kiṃ ca tadasmai tatprāyacchadṛcaḥ sāmāni yajūṃṣi sahasraṃ vā asmai tatprāyacchattasmā̋thsahasradakṣiṇam || 2| 4| 12|| pravaṇaṃ viṣṇurvā idamidamahaṃ yo bhavatyekaviṃśatiśca || 2| 4| 12|| 43 devā vai rājanyā̋jjāyamānādabibhayustamantareva santaṃ dāmnāpauṃ̋bhanthsa vā eṣo'pőbdho jāyate yadrājanyo yadvā eṣo'napobdho jāyeta vṛtrān ghna2ṃścaredyaṃ kāmayeta rājanyamanapobdho jāyeta vṛtrānghna2ṃścarediti tasmā etamaiṃ̋drābārhaspatyaṃ caruṃ nirvapedaiṃdro vai rājanyő brahma bṛhaspatirbrahmaṇaivainaṃ dāmno'poṃbhanānmuñcati hiraṇmayaṃ dāma dakṣiṇā sākṣādevainaṃ dāmno'poṃbhanānmuñcati enaṃ dvādaśa ca
हिन्दी भावार्थHindi meaningAI द्वारा तैयारAI-generated · विश्वास: मध्यमconfidence: medium
संदर्भ:Context: ब्राह्मण भाग: यह अनुष्ठान की व्याख्या है (क्यों, क्या फल, किस शब्द का क्या अर्थ), बोला जाने वाला मन्त्र नहीं।
पुत्र के मारे जाने पर त्वष्टा ने इन्द्र को छोड़कर सोम-यज्ञ किया। इन्द्र ने उसमें बुलावा माँगा, पर त्वष्टा ने यह कहकर नहीं बुलाया कि 'तूने मेरे पुत्र को मारा है'। इन्द्र ने यज्ञ भंग किया और बलपूर्वक सोम पी लिया। जो सोम बचा, उसे त्वष्टा ने 'स्वाहा, इन्द्रशत्रु बढ़' कहकर आहवनीय अग्नि में डाल दिया। उससे वह उत्पन्न हुआ जो अग्नि और सोम से मिलकर बना, हर दिशा में एक-एक बाण भर बढ़ता गया और इन लोकों को घेर लिया (वृणोत्)। यही वृत्र के 'वृत्र' होने का कारण है। इन्द्र उससे डर गया, त्वष्टा भी डर गया। त्वष्टा ने इन्द्र के लिए वज्र ढाला; वह वज्र तप था, पर इन्द्र उसे उठा न सका। तब इन्द्र ने विष्णु से कहा, 'आओ, जिसके बल पर यह (वृत्र) यह सब है, उसे हम छीन लें।' विष्णु ने अपने को तीन भागों में रखा: एक तिहाई पृथ्वी पर, एक अन्तरिक्ष में, एक द्युलोक में, क्योंकि वह वृत्र के घेरे से डरता था। पृथ्वी वाले भाग के सहारे, विष्णु को साथ लेकर, इन्द्र ने वज्र उठाया। वृत्र ने कहा, 'मुझ पर प्रहार मत करो; मुझमें यह पराक्रम है, उसे मैं तुम्हें दूँगा।' इन्द्र ने उसे यह कहकर लिया कि 'तूने मुझमें (बल) रखा', और 'विष्णु के लिए' कहकर विष्णु को दे दिया। विष्णु ने यह कहकर ग्रहण किया, 'इन्द्र हम में इन्द्रिय (बल) रखे।' अन्तरिक्ष वाले भाग से फिर ऐसा ही हुआ ('दो बार तूने मुझमें रखा')। द्युलोक वाले भाग से इन्द्र ने वज्र उठाया तो वृत्र ने कहा, 'मुझ पर प्रहार मत करो; जिससे मैं यह हूँ, वह मैं तुम्हें दूँगा। आओ, हम समझौता करें; मैं तुम्हीं में प्रवेश करूँ।' इन्द्र ने पूछा, 'यदि तुम मुझमें प्रवेश करो, तो मेरा क्या भोगोगे?' वृत्र ने कहा, 'मैं तुम्हें ही प्रज्वलित करूँगा, तुम्हारे भोग के लिए तुममें प्रवेश करूँगा।' वृत्र ने उसमें प्रवेश किया। उदर ही वृत्र है; भूख ही मनुष्य का शत्रु है। जो यह जानता है, वह भूख रूपी शत्रु को मार देता है। तीसरी बार भी वृत्र ने दिया, इन्द्र ने 'तीन बार तूने मुझमें रखा' कहकर लिया और विष्णु को दिया। तीन बार दिया और तीन बार लिया, यही 'त्रिधातु' (हवि) के त्रिधातु होने का कारण है। विष्णु साथ खड़ा रहा और उसे 'विष्णु के लिए' कहकर दिया गया, इसलिए यह हवि इन्द्र और विष्णु दोनों की होती है। जो कुछ भी है, ऋचाएँ, साम और यजुस्, वह सब उसने इन्द्र को दिया; उसने हज़ार दिए, इसलिए इसकी दक्षिणा हज़ार है। (अगला अनुवाक:) देवता उत्पन्न होते हुए राजन्य से डर गए, और जब वह अभी भीतर (गर्भ में) ही था, तभी उसे रस्सी से बाँध दिया। इसलिए राजन्य बँधा हुआ जन्म लेता है; यदि वह बिना बँधे जन्म ले तो शत्रुओं को मारता हुआ विचरे। जिसके लिए कोई चाहे कि राजन्य बिना बँधे जन्म ले और शत्रुओं को मारता विचरे, उसके लिए इन्द्र और बृहस्पति का यह चरु निकाले। राजन्य इन्द्र का है और बृहस्पति ब्रह्म है; ब्रह्म के द्वारा ही वह उसे बंधन से छुड़ाता है। दक्षिणा सोने की रस्सी है; इससे वह उसे प्रत्यक्ष ही बंधन से छुड़ाता है।
टिप्पणी:Note: यह पूरा अंश ब्राह्मण-कथा है, इसलिए लम्बा है; अन्त में 2.4.12 की अनुक्रमणी के बाद अगला अनुवाक (राजन्य के लिए इन्द्र-बृहस्पति चरु) जुड़ा है। 'वीन्द्रम्' का अर्थ 'इन्द्र को छोड़कर' प्रचलित है। 'यावद् ऊर्ध्वः पराविध्यति... यदि वा तावत् प्रवणम्... अध्यग्नेः' वाला अंश अस्पष्ट है (लगता है बचा सोम कितनी दूर लुढ़का, इसकी बात है), इसलिए अनुवाद में छोड़ा गया है। 'इन्द्रशत्रु' के स्वर-दोष वाली प्रसिद्ध कथा शतपथ ब्राह्मण की है, यहाँ नहीं कही गई। 'अधा मा', 'त्वी' और संवाद में बोलने वाला कौन है, ये सब अनिश्चित हैं; 'त्वी' को यहाँ छोड़ दिया गया है। 'त्रिधातु' से यहाँ इसी अनुवाक की त्रिभागी इन्द्र-विष्णु हवि अभिप्रेत मानी गई है। पाठ में 'प दास्यामि' को 'प्र दास्यामि' माना गया है।
आधुनिक अंग्रेज़ीEnglishAI द्वारा तैयारAI-generated · विश्वास: मध्यमconfidence: medium
संदर्भ:Context: Brāhmaṇa passage: this explains the rite (why, to what end, what a word means); it is not a formula spoken in it.
Tvashtar, whose son had been killed, held a soma sacrifice leaving Indra out. Indra asked to be invited, but Tvashtar refused, saying, 'You killed my son.' Indra disrupted the sacrifice and drank the soma by force. Tvashtar rolled what was left into the ahavaniya fire, saying, 'Svaha! Grow, Indrashatru!' The creature that came into being took form from Agni and Soma, grew an arrow's length at a time in every direction, and enveloped (avrnot) these worlds; that is why Vritra is called Vritra. Indra was afraid of him, and so was Tvashtar. Tvashtar cast the vajra for Indra; that vajra was tapas, and Indra could not lift it. Vishnu was then another deity, and Indra said, 'Vishnu, come, let us take away that by which he is all this.' Vishnu set himself down in three parts: a third on earth, a third in the atmosphere, a third in the sky, for he feared Vritra's encircling. With the third on earth, and with Vishnu standing by, Indra raised the vajra. Vritra said, 'Do not strike me. There is strength in me; I will give it to you.' He gave it; Indra took it, saying, 'You have placed it in me,' and passed it on with the words 'To Vishnu.' Vishnu accepted it, saying, 'May Indra place power in us.' The same happened with the third in the atmosphere ('Twice you have placed it in me'). When Indra raised the vajra with the third in the sky, Vritra said, 'Do not strike me. I will give you that by which I am what I am. Let us make an agreement: let me enter into you.' Indra asked, 'If you enter me, what will you enjoy of me?' Vritra said, 'I will kindle you; I will enter you for your enjoyment.' Vritra entered him. The belly is Vritra, and hunger is a man's rival; whoever knows this kills his rival, hunger. Indra took the gift a third time, saying, 'Three times you have placed it in me,' and passed it to Vishnu. Because it was given three times and received three times, the tridhatu offering is threefold. Because Vishnu stood by and it was given 'to Vishnu', the offering belongs to Indra and Vishnu. Vritra gave him everything there is, the verses, the samans and the yajus formulas; he gave him a thousand, and so the fee for this rite is a thousand. (Next section:) The gods feared the rajanya as he was being born, and while he was still inside the womb they tied him with a rope. That is why a rajanya is born bound; if he were born unbound, he would go about killing his enemies. If someone wants a rajanya to be born unbound and go about killing his enemies, he should offer this rice-pot to Indra and Brihaspati. The rajanya belongs to Indra and Brihaspati is the brahman, so through the brahman he frees him from the rope. A golden rope is the fee; with it he frees him from the rope directly.
टिप्पणी:Note: The whole passage is brahmana narrative, which is why it is long. After the index line for 2.4.12, the next anuvaka (the Indra–Brihaspati rice-pot for a rajanya) is attached. The usual reading of 'vīndram' is 'excluding Indra'. The clause 'yāvad ūrdhvaḥ parāvidhyati … yadi vā tāvat pravaṇam … adhy agneḥ' is obscure; it seems to describe how far the leftover soma rolled, and it is left out of the translation. The famous story of the accent mistake in 'indraśatru' comes from the Shatapatha Brahmana and is not told here. 'Adhā mā', 'tvī' and who is speaking at each point in the dialogue are all uncertain; 'tvī' is left untranslated. 'Tridhātu' is taken to mean the threefold Indra–Vishnu offering of this rite. 'pa dāsyāmi' in the text is read as 'pra dāsyāmi'.
स्रोत:Source: कृष्ण यजुर्वेद — तैत्तिरीय संहिताKrishna Yajurveda — Taittiriya Samhita — sanskritdocuments.org (taittirIyasamhitA). personal study and research only, not for commercial use. भावार्थ AI से बना है और समीक्षा बाकी है।The meaning is AI-generated and awaits review. सुधार सुझाएँSuggest a correction