यजुर्वेदYajurveda

5.2.6.1

अग्ने॒ तव॒ श्रवो॒ वय॒ इति॒ सिक॑ता॒ नि व॑पत्ये॒तद्वा अ॒ग्नेर्वै᳚श्वान॒रस्य॑ सू॒क्तं सू॒क्तेनै॒व वै᳚श्वान॒रमव॑ रुंधे ष॒ड्भिर्नि व॑पति॒ षड्वा ऋ॒तवः॑ संवथ्स॒रः सं॑वथ्स॒रो᳚ऽग्निर्वै᳚श्वान॒रः सा॒क्षादे॒व वै᳚श्वान॒रमव॑ रुंधे समु॒द्रं वै नामै॒तच्छंदः॑ समु॒द्रमनु॑ प्र॒जाः प्र जा॑यन्ते॒ यदे॒तेन॒ सिक॑तानि॒ वप॑ति प्र॒जानां᳚ प्र॒जन॑ना॒येन्द्रो॑ ३२ वृ॒त्राय॒ वज्रं॒ प्राह॑र॒थ्स त्रे॒धा व्य॑भव॒त् स्फ्यस्तृती॑यं॒॒ रथ॒स्तृती॑यं॒ यूप॒स्तृती॑यं॒ ये᳚ऽन्तः श॒रा अशी᳚र्यन्त॒ ताः शर्क॑रा अभव॒न्तच्छर्क॑राणां शर्कर॒त्वं वज्रो॒ वै शर्क॑राः प॒शुर॒ग्निर्यच्छर्क॑राभिर॒ग्निं प॑रि मि॒नोति॒ वज्रे॑णै॒वास्मै॑ प॒शून्परि॑ गृह्णाति॒ तस्मा॒द्वज्रे॑ण प॒शवः॒ परि॑ गृहीता॒स्तस्मा॒त् स्थेया॒नस्थे॑यसो॒ नोप॑ हरते त्रि स॒प्ताभिः॑ प॒शुका॑मस्य॒ ३३ परि॑ मिनुयाथ्स॒प्त वै शी॑र्ष॒ण्या᳚ः प्रा॒णाः प्रा॒णाः प॒शवः॑ प्रा॒णैरे॒वास्मै॑ प॒शूनव॑ रुंधे त्रिण॒वाभि॒र्भ्रातृ॑व्यवतस्त्रि॒वृत॑मे॒व वज्रं॑ सं॒भृत्य॒ भ्रातृ॑व्याय॒ प्र ह॑रति॒ स्तृत्या॒ अप॑रिमिताभिः॒ परि॑ मिनुया॒दप॑रिमित॒स्याव॑रुद्ध्यै॒ यं का॒मये॑ताप॒शुः स्या॒दित्यप॑रिमित्य॒ तस्य॒ शर्क॑राः॒ सिक॑ता॒ व्यू॑हे॒दप॑रिगृहीत ए॒वास्य॑ विषू॒चीनं॒॒ रेतः॒ परा॑ सिञ्चत्यप॒शुरे॒व भ॑वति॒ ३४ यं का॒मये॑त पशु॒मान्थ्स्या॒दिति॑ परि॒मित्य॒ तस्य॒ शर्क॑राः॒ सिक॑ता॒ व्यू॑हे॒त्परि॑गृहीत ए॒वास्मै॑ समी॒चीनं॒॒ रेतः॑ सिञ्चति पशु॒माने॒व भ॑वति सौ॒म्या व्यू॑हति॒ सोमो॒ वै रे॑तो॒धा रेत॑ ए॒व तद्द॑धाति गायत्रि॒या ब्रा᳚ह्म॒णस्य॑ गाय॒त्रो हि ब्रा᳚ह्म॒णस्त्रि॒ष्टुभा॑ राज॒न्य॑स्य॒ त्रैष्टु॑भो॒ हि रा॑ज॒न्यः॑ शं॒युं बा॑र्हस्प॒त्यं मेधो॒ नोपा॑नम॒थ्सो᳚ऽग्निं प्रावि॑श॒ ३५ थ्सो᳚ऽग्नेः कृष्णो॑ रू॒पं कृ॒त्वोदा॑यत॒ सोऽश्वं॒ प्रावि॑श॒त् सोऽश्व॑स्यावान्तरश॒फोऽ॑भव॒द्यदश्व॑माक्र॒मय॑ति॒ य ए॒व मेधोऽश्वं॒ प्रावि॑श॒त्तमे॒वाव॑ रुंधे प्र॒जाप॑तिना॒ग्निश्चे॑त॒व्य॑ इत्या॑हुः प्राजाप॒त्योऽश्वो॒ यदश्व॑माक्र॒मय॑ति प्र॒जाप॑तिनै॒वाग्निं चि॑नुते पुष्करप॒र्णमुप॑ दधाति॒ योनि॒र्वा अ॒ग्नेः पु॑ष्करप॒र्णं सयो॑निमे॒वाग्निं चि॑नुतेऽ॒पां पृ॒ष्ठम॒सीत्युप॑ दधात्य॒पां वा ए॒तत्पृ॒ष्ठं यत्पु॑ष्करप॒र्णं रू॒पेणै॒वैन॒दुप॑ दधाति इंद्रः॑ प॒शुका॑मस्य

agne tava śravo vaya iti sikatā ni vapatyetadvā agnervai̋śvānarasya sūktaṃ sūktenaiva vai̋śvānaramava ruṃdhe ṣaḍbhirni vapati ṣaḍvā ṛtavaḥ saṃvathsaraḥ saṃvathsarő'gnirvai̋śvānaraḥ sākṣādeva vai̋śvānaramava ruṃdhe samudraṃ vai nāmaitacchaṃdaḥ samudramanu prajāḥ pra jāyante yadetena sikatāni vapati prajānāṃ̋ prajananāyendro 32 vṛtrāya vajraṃ prāharathsa tredhā vyabhavat sphyastṛtīyaṃ rathastṛtīyaṃ yūpastṛtīyaṃ ye̋'ntaḥ śarā aśī̋ryanta tāḥ śarkarā abhavantaccharkarāṇāṃ śarkaratvaṃ vajro vai śarkarāḥ paśuragniryaccharkarābhiragniṃ pari minoti vajreṇaivāsmai paśūnpari gṛhṇāti tasmādvajreṇa paśavaḥ pari gṛhītāstasmāt stheyānastheyaso nopa harate tri saptābhiḥ paśukāmasya 33 pari minuyāthsapta vai śīrṣaṇyā̋ḥ prāṇāḥ prāṇāḥ paśavaḥ prāṇairevāsmai paśūnava ruṃdhe triṇavābhirbhrātṛvyavatastrivṛtameva vajraṃ saṃbhṛtya bhrātṛvyāya pra harati stṛtyā aparimitābhiḥ pari minuyādaparimitasyāvaruddhyai yaṃ kāmayetāpaśuḥ syādityaparimitya tasya śarkarāḥ sikatā vyūhedaparigṛhīta evāsya viṣūcīnaṃ retaḥ parā siñcatyapaśureva bhavati 34 yaṃ kāmayeta paśumānthsyāditi parimitya tasya śarkarāḥ sikatā vyūhetparigṛhīta evāsmai samīcīnaṃ retaḥ siñcati paśumāneva bhavati saumyā vyūhati somo vai retodhā reta eva taddadhāti gāyatriyā brā̋hmaṇasya gāyatro hi brā̋hmaṇastriṣṭubhā rājanyasya traiṣṭubho hi rājanyaḥ śaṃyuṃ bārhaspatyaṃ medho nopānamathső'gniṃ prāviśa 35 thső'gneḥ kṛṣṇo rūpaṃ kṛtvodāyata so'śvaṃ prāviśat so'śvasyāvāntaraśapho'bhavadyadaśvamākramayati ya eva medho'śvaṃ prāviśattamevāva ruṃdhe prajāpatināgniścetavya ityāhuḥ prājāpatyo'śvo yadaśvamākramayati prajāpatinaivāgniṃ cinute puṣkaraparṇamupa dadhāti yonirvā agneḥ puṣkaraparṇaṃ sayonimevāgniṃ cinute'pāṃ pṛṣṭhamasītyupa dadhātyapāṃ vā etatpṛṣṭhaṃ yatpuṣkaraparṇaṃ rūpeṇaivainadupa dadhāti iṃdraḥ paśukāmasya

हिन्दी भावार्थHindi meaningAI द्वारा तैयारAI-generated · विश्वास: मध्यमconfidence: medium

संदर्भ:Context: ब्राह्मण भाग: यह अनुष्ठान की व्याख्या है (क्यों, क्या फल, किस शब्द का क्या अर्थ), बोला जाने वाला मन्त्र नहीं।

"अग्ने तव श्रवो वयः" से वह बालू बिखेरता है; यह अग्नि वैश्वानर का सूक्त है, अतः इससे वह वैश्वानर को पाता है। छह ऋचाओं से बिखेरता है, क्योंकि ऋतुएँ छह हैं, वर्ष ही अग्नि वैश्वानर है; इस छन्द का नाम 'समुद्र' है और समुद्र के पीछे प्रजाएँ जन्म लेती हैं, अतः यह प्रजा के जन्म के लिए है। इन्द्र ने वृत्र पर वज्र फेंका तो वह तीन भागों में बँट गया — स्फ्य, रथ और यूप; भीतर जो बाण (शर) टूटकर बिखरे वे शर्करा (कंकड़) बने, यही शर्करा नाम का कारण है। कंकड़ वज्र हैं और अग्नि पशु है; कंकड़ों से अग्नि को घेरकर वह वज्र से उसके लिए पशुओं को घेर लेता है, इसीलिए पशु वज्र से घिरे रहते हैं, और इसीलिए अधिक स्थिर कम स्थिर से (कुछ) नहीं छिनवाता। पशु चाहने वाले के लिए तीन-गुणा-सात (इक्कीस) कंकड़ों से घेरे, क्योंकि सिर में सात प्राण हैं और प्राण ही पशु हैं; शत्रु वाले के लिए तीन-गुणा-नौ (सत्ताईस) से, जिससे वह त्रिवृत् वज्र जुटाकर शत्रु पर गिराने के लिए फेंकता है; असीम की प्राप्ति के लिए अनगिनत कंकड़ों से घेरे। जिसे वह पशुहीन बनाना चाहे, उसके कंकड़-बालू बिना घेरे फैला दे — तब बिना घिरा वह बिखरा हुआ वीर्य बहा देता है और पशुहीन होता है; जिसे पशुवान् बनाना चाहे, उसके लिए घेरकर फैलाए — तब घिरा हुआ वह संगठित वीर्य सींचता है और पशुवान् होता है। वह सोम की ऋचा से फैलाता है, क्योंकि सोम वीर्य धारण कराने वाला है; ब्राह्मण के लिए गायत्री से, क्योंकि ब्राह्मण गायत्री-सम्बन्धी है, और राजन्य के लिए त्रिष्टुभ् से, क्योंकि राजन्य त्रिष्टुभ्-सम्बन्धी है। यज्ञ का मेध शंयु बार्हस्पत्य के पास नहीं आया; वह अग्नि में प्रविष्ट हुआ, अग्नि से काला रूप लेकर निकला, फिर अश्व में प्रविष्ट होकर उसके खुर का भीतरी भाग बना; जब वह अश्व को (स्थल पर) चलवाता है, तो अश्व में गए उसी मेध को पाता है। कहते हैं कि अग्नि का चयन प्रजापति के द्वारा होना चाहिए; अश्व प्रजापति का है, अतः अश्व को चलवाकर वह प्रजापति के द्वारा ही अग्नि का चयन करता है। वह कमलपत्र रखता है, क्योंकि कमलपत्र अग्नि की योनि है, इस प्रकार वह अग्नि को उसकी योनि सहित चुनता है; "तू जलों की पीठ है" कहकर रखता है, क्योंकि कमलपत्र जलों की पीठ है, इस प्रकार उसे उसके अपने रूप से रखता है।

टिप्पणी:Note: यह ब्राह्मण गद्य है जिसमें मन्त्रों की प्रतीकें उद्धृत हैं (ऋग्वेद 10.140 "अग्ने तव श्रवो वयः", और "अपां पृष्ठमसि")। "स्थेयानस्थेयसो नोप हरते" का अर्थ अस्पष्ट है; यहाँ एक सम्भावित पाठ दिया गया है — अन्य अनुवाद 'अधिक दृढ़ कम दृढ़ के आगे नहीं झुकता' या 'उससे छीना नहीं जाता' जैसा करते हैं। 'समुद्र' छन्द-नाम और 'अवान्तरशफ' (खुर का भीतरी भाग) भी कुछ अनिश्चित हैं। अन्त के "इन्द्रः पशुकामस्य" शब्द पाठ के नहीं, अनुक्रमणी के हैं (अगला अंश देखें)।

आधुनिक अंग्रेज़ीEnglishAI द्वारा तैयारAI-generated · विश्वास: मध्यमconfidence: medium

संदर्भ:Context: Brāhmaṇa passage: this explains the rite (why, to what end, what a word means); it is not a formula spoken in it.

He scatters the sand with 'Agne tava śravo vayaḥ'; this is the hymn of Agni Vaishvanara, so through the hymn he wins Vaishvanara. He scatters with six verses, for there are six seasons, the year is Agni Vaishvanara; this metre is called 'ocean', and creatures are born following the ocean, so it serves the birth of creatures. Indra hurled the vajra at Vritra and it split into three: the sphya, the chariot and the yupa; the arrow-pieces that shattered inside became gravel (sharkara), which is why gravel is called sharkara. The gravel is the vajra and Agni is cattle; by enclosing Agni with gravel he encloses cattle for him with the vajra, so cattle are enclosed by the vajra, and so the firmer is not made to yield to the less firm. For one who wants cattle he should enclose it with three times seven pebbles, for there are seven breaths in the head and the breaths are cattle; for one with a rival, with three times nine, gathering the threefold vajra and hurling it at the rival to lay him low; with an unlimited number, to win the unlimited. If he wants a man to be without cattle, he should spread that man's gravel and sand without enclosing them: unenclosed, he spills his seed scattered and becomes cattle-less; if he wants him to have cattle, he should spread them after enclosing: enclosed, he pours seed together and becomes rich in cattle. He spreads them with a verse to Soma, for Soma places seed; for a brahmin with a gayatri, since the brahmin belongs to the gayatri, and for a rajanya with a trishtubh, since the rajanya belongs to the trishtubh. The sacrificial essence (medha) did not come to Shamyu Barhaspatya; it entered Agni, came out of Agni taking a black form, entered the horse and became the inner part of its hoof; when he makes the horse step on the site, he wins the very essence that entered the horse. They say Agni must be piled through Prajapati; the horse belongs to Prajapati, so by making the horse step there he piles Agni through Prajapati. He sets down a lotus leaf, for the lotus leaf is Agni's womb, so he piles Agni together with his womb; he sets it down with 'You are the back of the waters', for the lotus leaf is the back of the waters, so he sets it down by its own form.

टिप्पणी:Note: This is brahmana prose quoting mantra pratikas (RV 10.140 'agne tava śravo vayaḥ', and 'apāṃ pṛṣṭham asi'). 'stheyān astheyaso nopa harate' is obscure; one possible reading is given — other translators render it as 'the firmer does not give way to the less firm' or 'is not robbed by it'. The metre-name 'ocean' and avāntaraśapha ('inner part of the hoof') are also somewhat uncertain. The closing words 'indraḥ paśukāmasya' are not part of the text but belong to the index (see next passage).

स्रोत:Source: कृष्ण यजुर्वेद — तैत्तिरीय संहिताKrishna Yajurveda — Taittiriya Samhita — sanskritdocuments.org (taittirIyasamhitA). personal study and research only, not for commercial use. भावार्थ AI से बना है और समीक्षा बाकी है।The meaning is AI-generated and awaits review. सुधार सुझाएँSuggest a correction