यजुर्वेदYajurveda

5.2.10.1

प॒शुर्वा ए॒ष यद॒ग्निऱ्योनिः॒ खलु॒ वा ए॒षा प॒शोर्वि क्रि॑यते॒ यत्प्रा॒चीन॑मैष्ट॒काद्यजुः॑ क्रि॒यते॒ रेतोऽ॑प॒स्या॑ अप॒स्या॑ उप॑ दधाति॒ योना॑वे॒व रेतो॑ दधाति॒ पञ्चोप॑ दधाति॒ पाङ्क्ता᳚ः प॒शवः॑ प॒शूने॒वास्मै॒ प्र ज॑नयति॒ पञ्च॑ दक्षिण॒तो वज्रो॒ वा अ॑प॒स्या॑ वज्रे॑णै॒व य॒ज्ञस्य॑ दक्षिण॒तो रक्षा॒ग्॒स्यप॑ हन्ति॒ पञ्च॑ प॒श्चात् ५५ प्राची॒रुप॑ दधाति प॒श्चाद्वै प्रा॒चीनं॒॒ रेतो॑ धीयते प॒श्चादे॒वास्मै᳚ प्रा॒चीनं॒॒ रेतो॑ दधाति॒ पञ्च॑ पु॒रस्ता᳚त्प्र॒तीची॒रुप॑ दधाति॒ पञ्च॑ प॒श्चात्प्राची॒स्तस्मा᳚त्प्रा॒चीनं॒॒ रेतो॑ धीयते प्र॒तीची᳚ः प्र॒जा जा॑यन्ते॒ पञ्चो᳚त्तर॒तश्छं॑द॒स्या᳚ः प॒शवो॒ वै छं॑द॒स्या᳚ः प॒शूने॒व प्रजा॑ता॒न्थ्स्वमा॒यत॑नम॒भि पर्यू॑हत इ॒यं वा अ॒ग्नेर॑तिदा॒हाद॑बिभे॒थ्सैता ५६ अ॑प॒स्या॑ अपश्य॒त्ता उपा॑धत्त॒ ततो॒ वा इ॒मां नात्य॑दह॒द्यद॑प॒स्या॑ उप॒दधा᳚त्य॒स्या अन॑तिदाहायो॒वाच॑ हे॒यमद॒दिथ्स ब्रह्म॒णान्नं॒ यस्यै॒ता उ॑पधी॒यान्तै॒ य उ॑ चैना ए॒वं वेद॒दिति॑ प्राण॒भृत॒ उप॑ दधाति॒ रेत॑स्ये॒व प्रा॒णान्द॑धाति॒ तस्मा॒द्वद॑न् प्रा॒णन् पश्य॑ञ्छृ॒ण्वन् प॒शुर्जा॑यतेऽ॒यं पु॒रो ५७ भुव॒ इति॑ पु॒रस्ता॒दुप॑ दधाति प्रा॒णमे॒वैताभि॑र्दाधारा॒यं द॑क्षि॒णा वि॒श्वक॒र्मेति॑ दक्षिण॒तो मन॑ ए॒वैताभि॑र्दाधारा॒यं प॒श्चाद्वि॒श्वव्य॑चा॒ इति॑ प॒श्चाच्चक्षु॑रे॒वैताभि॑र्दाधारे॒दमु॑त्त॒राथ् सुव॒रित्यु॑त्तर॒तः श्रोत्र॑मे॒वैताभि॑र्दाधारे॒यमु॒परि॑ म॒तिरित्यु॒परि॑ष्टा॒द्वाच॑मे॒वैताभि॑र्दाधार॒ दश॑ द॒शोप॑ दधाति सवीर्य॒त्वाया᳚क्ष्ण॒यो ५८ ऽप॑ दधाति॒ तस्मा॑दक्ष्ण॒या प॒शवोऽङ्गा॑नि॒ प्र ह॑रन्ति॒ प्रति॑ष्ठित्यै॒ याः प्राची॒स्ताभि॒र्वसि॑ष्ठ आर्ध्नो॒द्या द॑क्षि॒णा ताभि॑र्भ॒रद्वा॑जो॒ याः प्र॒तीची॒स्ताभि॑र्वि॒श्वामि॑त्रो॒ या उदी॑ची॒स्ताभि॑र्ज॒मद॑ग्नि॒र्या ऊ॒र्ध्वास्ताभि॑र्वि॒श्वक॑र्मा॒ य ए॒वमे॒तासा॒मृद्धिं॒ वेद॒र्ध्नोत्ये॒व य आ॑सामे॒वं ब॒न्धुतां॒ वेद॒ बन्धु॑मान्भवति॒ य आ॑सामे॒वं क्लृप्तं॒ वेद॒ कल्प॑ते ५९ ऽस्मै॒ य आ॑सामे॒वमा॒यत॑नं॒ वेदा॒यत॑नवान्भवति॒ य आ॑सामे॒वं प्र॑ति॒ष्ठां वेद॒ प्रत्ये॒व ति॑ष्ठति प्राण॒भृत॑ उप॒धाय॑ सं॒यत॒ उप॑ दधाति प्रा॒णाने॒वास्मि॑न्धि॒त्वा सं॒यद्भिः॒ सं य॑च्छति॒ तथ्सं॒यतां॑ संय॒त्त्वमथो᳚ प्रा॒ण ए॒वापा॒नं द॑धाति॒ तस्मा᳚त्प्राणापा॒नौ सं च॑रतो॒ विषू॑ची॒रुप॑ दधाति॒ तस्मा॒द्विष्व॑ञ्चौ प्राणापा॒नौ यद्वा अ॒ग्नेरसं॑यत॒ ६० मसु॑वर्ग्यमस्य॒ तथ्सु॑व॒र्ग्यो᳚ऽग्निर्यथ्सं॒यत॑ उप॒ दधा॑ति॒ समे॒वैनं॑ यच्छति सुव॒र्ग्य॑मे॒वाक॒स्त्र्यवि॒र्वयः॑ कृ॒तमया॑ना॒मित्या॑ह॒ वयो॑भिरे॒वाया॒नव॑ रुं॒धेऽयै॒र्वयां॑सि स॒र्वतो॑ वायु॒मती᳚र्भवन्ति॒ तस्मा॑द॒यं स॒र्वतः॑ पवते प॒श्चादे॒ताः पु॒रो᳚ऽक्ष्ण॒या

paśurvā eṣa yadagniṟyoniḥ khalu vā eṣā paśorvi kriyate yatprācīnamaiṣṭakādyajuḥ kriyate reto'pasyā apasyā upa dadhāti yonāveva reto dadhāti pañcopa dadhāti pāṅktā̋ḥ paśavaḥ paśūnevāsmai pra janayati pañca dakṣiṇato vajro vā apasyā vajreṇaiva yajñasya dakṣiṇato rakṣāgsyapa hanti pañca paścāt 55 prācīrupa dadhāti paścādvai prācīnaṃ reto dhīyate paścādevāsmai̋ prācīnaṃ reto dadhāti pañca purastā̋tpratīcīrupa dadhāti pañca paścātprācīstasmā̋tprācīnaṃ reto dhīyate pratīcī̋ḥ prajā jāyante pañcőttarataśchaṃdasyā̋ḥ paśavo vai chaṃdasyā̋ḥ paśūneva prajātānthsvamāyatanamabhi paryūhata iyaṃ vā agneratidāhādabibhethsaitā 56 apasyā apaśyattā upādhatta tato vā imāṃ nātyadahadyadapasyā upadadhā̋tyasyā anatidāhāyovāca heyamadadithsa brahmaṇānnaṃ yasyaitā upadhīyāntai ya u cainā evaṃ vedaditi prāṇabhṛta upa dadhāti retasyeva prāṇāndadhāti tasmādvadan prāṇan paśyañchṛṇvan paśurjāyate'yaṃ puro 57 bhuva iti purastādupa dadhāti prāṇamevaitābhirdādhārāyaṃ dakṣiṇā viśvakarmeti dakṣiṇato mana evaitābhirdādhārāyaṃ paścādviśvavyacā iti paścāccakṣurevaitābhirdādhāredamuttarāth suvarityuttarataḥ śrotramevaitābhirdādhāreyamupari matirityupariṣṭādvācamevaitābhirdādhāra daśa daśopa dadhāti savīryatvāyā̋kṣṇayo 58 'pa dadhāti tasmādakṣṇayā paśavo'ṅgāni pra haranti pratiṣṭhityai yāḥ prācīstābhirvasiṣṭha ārdhnodyā dakṣiṇā tābhirbharadvājo yāḥ pratīcīstābhirviśvāmitro yā udīcīstābhirjamadagniryā ūrdhvāstābhirviśvakarmā ya evametāsāmṛddhiṃ vedardhnotyeva ya āsāmevaṃ bandhutāṃ veda bandhumānbhavati ya āsāmevaṃ klṛptaṃ veda kalpate 59 'smai ya āsāmevamāyatanaṃ vedāyatanavānbhavati ya āsāmevaṃ pratiṣṭhāṃ veda pratyeva tiṣṭhati prāṇabhṛta upadhāya saṃyata upa dadhāti prāṇānevāsmindhitvā saṃyadbhiḥ saṃ yacchati tathsaṃyatāṃ saṃyattvamathő prāṇa evāpānaṃ dadhāti tasmā̋tprāṇāpānau saṃ carato viṣūcīrupa dadhāti tasmādviṣvañcau prāṇāpānau yadvā agnerasaṃyata 60 masuvargyamasya tathsuvargyő'gniryathsaṃyata upa dadhāti samevainaṃ yacchati suvargyamevākastryavirvayaḥ kṛtamayānāmityāha vayobhirevāyānava ruṃdhe'yairvayāṃsi sarvato vāyumatī̋rbhavanti tasmādayaṃ sarvataḥ pavate paścādetāḥ purő'kṣṇayā

हिन्दी भावार्थHindi meaningAI द्वारा तैयारAI-generated · विश्वास: मध्यमconfidence: medium

संदर्भ:Context: ब्राह्मण भाग: यह अनुष्ठान की व्याख्या है (क्यों, क्या फल, किस शब्द का क्या अर्थ), बोला जाने वाला मन्त्र नहीं।

अग्नि (वेदी) पशु है; ईंटों के यजुस् से पहले जो किया जाता है, वह उसकी योनि है और अपस्या ईंटें वीर्य हैं। इसलिए इन्हें रखकर वह योनि में वीर्य रखता है। पाँच-पाँच ईंटें रखी जाती हैं, क्योंकि पशु पाँच प्रकार के हैं। दक्षिण की पाँच वज्र हैं, जो दक्षिण से राक्षसों को मारती हैं। पीछे की पाँच का मुँह पूर्व की ओर और आगे की पाँच का मुँह पश्चिम की ओर होता है: वीर्य पीछे से आगे की ओर रखा जाता है और सन्तान पश्चिम की ओर मुँह करके जन्म लेती है। उत्तर की पाँच 'छन्दस्या' हैं, जो जन्मे हुए पशुओं को उनके अपने ठिकाने की ओर घेर लाती हैं। यह (पृथ्वी) अग्नि से अधिक जल जाने से डरी, तो उसने अपस्याएँ देखकर रखीं और तब अग्नि ने उसे अधिक नहीं जलाया। उसने कहा: 'जिसके लिए ये रखी जाती हैं और जो इन्हें ऐसे जानता है, वह ब्रह्म के साथ अन्न खाए।' प्राणभृत् ईंटें रखकर वह वीर्य में प्राण रखता है, इसलिए पशु बोलता, साँस लेता, देखता और सुनता हुआ जन्म लेता है। 'अयं पुरो भुवः' से पूर्व में प्राण, 'अयं दक्षिणा विश्वकर्मा' से दक्षिण में मन, 'अयं पश्चाद् विश्वव्यचाः' से पश्चिम में आँख, 'इदम् उत्तरात् सुवः' से उत्तर में कान और 'इयम् उपरि मतिः' से ऊपर वाणी स्थिर करता है। पूरी शक्ति के लिए दस-दस ईंटें रखता है। वह इन्हें तिरछा रखता है, इसलिए पशु अपने अंग तिरछे चलाते हैं; यह दृढ़ता के लिए है। पूर्व की ईंटों से वसिष्ठ, दक्षिण की से भरद्वाज, पश्चिम की से विश्वामित्र, उत्तर की से जमदग्नि और ऊपर की से विश्वकर्मा सफल हुए। जो इनकी समृद्धि, सम्बन्ध, व्यवस्था, स्थान और आधार को ऐसे जानता है, वह समृद्ध, सम्बन्धियों वाला, व्यवस्थित, ठिकाने वाला और प्रतिष्ठित होता है। प्राणभृत् के बाद वह संयत् ईंटें रखता है। इनसे वह रखे गए प्राणों को एक साथ बाँध देता है; इसी से इनका नाम संयत् है। वह प्राण में अपान भी रखता है, इसलिए प्राण और अपान साथ चलते हैं। वह इन्हें अलग-अलग दिशाओं में रखता है, इसलिए प्राण और अपान अलग-अलग दिशाओं में जाते हैं। अग्नि का जो भाग नियन्त्रित नहीं होता, वह स्वर्ग तक नहीं ले जाता। संयत् ईंटों से उसे नियन्त्रित करके वह अग्नि को स्वर्ग तक ले जाने वाला बनाता है। वह 'त्र्यविर् वयः कृतम् अयानाम्' कहता है, जिससे वह आयु के नामों (वयस्) से पाँसे के दाँवों (अय) को पाता है और दाँवों से आयु को। ये चारों ओर वायु वाली होती हैं, इसलिए यह (वायु) सब ओर बहता है। पीछे की ये ईंटें, आगे की तिरछी…

टिप्पणी:Note: यह अनुवाक अग्निचयन की पहली परत में अपस्या, छन्दस्या, प्राणभृत् और संयत् ईंटें रखने की व्याख्या करता है। स्क्रीन पर पढ़ने लायक बनाने के लिए अनुवाद को कुछ संक्षिप्त किया गया है। 'अदद्' को 'अद्' (खाना) से लिया गया है, जैसा कीथ आदि करते हैं; पृथ्वी के कथन का अन्वय कठिन है। 'त्र्यविर् वयः कृतम् अयानाम्' में 'वयस्' का अर्थ पशु की आयु और 'अय' का अर्थ पाँसे के दाँव माना गया है; यह शब्द-खेल अस्पष्ट है। पाठ बीच में टूटता है ('पश्चादेताः पुरोऽक्ष्णया')।

आधुनिक अंग्रेज़ीEnglishAI द्वारा तैयारAI-generated · विश्वास: मध्यमconfidence: medium

संदर्भ:Context: Brāhmaṇa passage: this explains the rite (why, to what end, what a word means); it is not a formula spoken in it.

The fire-altar is an animal; whatever is done before the brick formula is its womb, and the Apasya bricks are the seed. So by placing them he puts seed in the womb. He places five at a time because animals are fivefold. The five on the south are a thunderbolt that drives demons away from the south. The five at the back face east and the five in front face west, because seed is placed from behind going forward and offspring are born facing west. The five on the north are the Chandasya bricks, which drive the newborn animals back to their own home. The earth was afraid that Agni would scorch her too much, so she saw these Apasya bricks and set them down, and after that he did not scorch her. She said, 'Whoever has these placed for him, and whoever knows them this way, will eat food together with brahman.' By placing the Pranabhrit bricks he puts breaths into the seed, which is why an animal is born speaking, breathing, seeing and hearing. With 'This one in front, Bhuvas' he secures breath in the east; with 'This one on the south, Vishvakarman', mind in the south; with 'This one behind, Vishvavyachas', sight in the west; with 'This from the north, Suvar', hearing in the north; and with 'This one above, Mati', speech above. He places ten at a time for full strength. He sets them diagonally, which is why animals move their limbs diagonally; it gives them a firm footing. Vasishtha prospered through the eastern bricks, Bharadvaja through the southern, Vishvamitra through the western, Jamadagni through the northern and Vishvakarman through the upper ones. Whoever knows their prosperity, kinship, arrangement, home and foundation this way prospers, gains kin, is well ordered, has a home and stands firm. After the Pranabhrit bricks he places the Samyat bricks. These bind together the breaths he has placed, which is why they are called Samyat. He also places the out-breath within the breath, so the two move together. He sets these bricks facing in different directions, so the two breaths move in different directions. Whatever part of Agni is unrestrained does not lead to heaven. By placing the Samyat bricks he restrains Agni and makes him lead to heaven. He says 'the eighteen-month-old bull as vigour, the krita among the throws', so that through the ages (vayas) he wins the dice-throws (aya), and through the throws, the ages. These bricks contain the wind on every side, so the wind blows from every side. Behind them, in front, diagonally…

टिप्पणी:Note: This anuvaka explains how the Apasya, Chandasya, Pranabhrit and Samyat bricks are placed in the first layer of the Agnicayana. The translation is slightly condensed so it can be read on screen. 'adadit' is taken from ad- 'to eat', following Keith and others; the construction of the earth's statement is difficult. In 'tryavir vayah kritam ayanam', vayas is read as the age of cattle and aya as dice-throws; the wordplay is obscure. The text breaks off mid-phrase ('pashcad etah puro 'kshnaya').

स्रोत:Source: कृष्ण यजुर्वेद — तैत्तिरीय संहिताKrishna Yajurveda — Taittiriya Samhita — sanskritdocuments.org (taittirIyasamhitA). personal study and research only, not for commercial use. भावार्थ AI से बना है और समीक्षा बाकी है।The meaning is AI-generated and awaits review. सुधार सुझाएँSuggest a correction